FANDOM


"Jeszcze nigdy nie widziałam kogoś tak oddanego sprawie, której służył. Wszystko co robił - dla mnie i dla innych - było bez skazy. Oczywiście, nie mógł być idealny… Ale w moich oczach był."
Arctica o Nero, Poszukiwania nadziei
Nero
Nero new
Toa
Imię Nero
Maska Suletu (w kształcie Avokhii)
Rasa Matoranin / Toa
Płeć Mężczyzna
Żywioł Dźwięk
Broń Dźwiękowa Włócznia
Motyw muzyczny Machinae Supremacy - 99

Nero to Toa Dźwięku, dawny partner Arctici.

BiografiaEdytuj

MatoraninEdytuj

Nero, tak jak inni Matoranie, został stworzony przez Wielkie Istoty. Zamieszkiwał maleńką wyspę, będącą najbardziej wysuniętym na południe miejscem we Wszechświecie Matoran i zwaną Początkiem Kresu, na której oprócz niego jedynym innym mieszkańcem był pewien Toa. Wojownik szkolił Nero w zakresie walki i mądrości, dostrzegłszy jednak w swoim uczniu niepożądane cechy, opuścił go potajemnie. Matoranin nigdy nie poznał prawdziwego powodu odejścia Toa i wyczekiwał jego powrotu przez kolejne lata.

Któregoś dnia odnalazł ukryty na wyspie Kamień Toa i przemienił się, a następnie opuścił ojczysty dom w poszukiwaniu mentora.

ToaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Jego podróż doprowadziła go na wyspę-miasto Artas Nui, gdzie krótko po osiedleniu się uratował życie Toa Arctice. Oboje szybko zaprzyjaźnili się, Nero bowiem okazał się być pierwszą osobą, która nie odtrąciła Arctici ze względu na jej odmienną naturę, i zostali partnerami, stopniowo odnosząc znaczące sukcesy w obronie dopiero kształtującej się metropolii wyspy. Ze względu na ich zasługi, Turaga Arkin często wysyłał ich na różne misje poza miasto, oficjalnie w celach mających zapewnić bezpieczeństwo Wszechświatowi Matoran, lecz w rzeczywistości chodziło o przyniesienie jak największych korzyści korporacji XONOX i trzymającemu Turagę w garści Vrexowi.

Gdy w mieście pojawił się przypominający ogromnego pająka mutant Karanak, Arctica oraz Nero stanęli do obrony metropolii przed potworem. Łącząc swoje siły, udało im się powstrzymać mutanta i ocalić przed nim mieszkańców Artas Nui oraz strącić potwora do Archiwów.

W niewoliEdytuj

Kilka lat później, Nero i jego przyjaciółka wyruszyli z misją na Madraen - wyspę znaną głównie z handlu niewolnikami, gdzie mieli zmusić władcę, Ihthrana, do zaprzestania nielegalnego handlu. By nie zwracać na siebie uwagi, Nero udawał dalekiego podróżnika znanego jako Yte, a Arctica jego niewolnicę, księżniczkę Senthię. W ten sposób Toa dostali się do pałacu władcy Madraen, Ihthrana, gdzie Arctica została kupiona jako niewolnica, Nero zaś otrzymał propozycję zostania na dworze, by być świadkiem mających rozegrać się w najbliższych dniach na wyspie Igrzysk.

Następnego dnia, Nero brał udział w uroczystości, w której król zapowiedział otwarcie Igrzysk. Toa Dźwięku miał wtedy okazję pomówić z Arcticą i zaproponował jej, by użyła perswazji do uzyskania od Ihthrana więcej informacji na temat tego wydarzenia. Niedługo potem, Nero udał się na spotkanie z grupą rebeliantów Madraen, opuszczając jednak pałac Ihthrana, śledził przez moment sługę władcy, Rahkina, aż natknął się na lochy, w którym przetrzymywani byli więźniowie. Gnany złymi przeczuciami, opuścił to miejsce i zmierzył do punktu spotkania z buntownikami, tam jednak wpadł w zastawioną pułapkę i został pojmany przez ludzi Ihthrana.

Trafił na arenę, gdzie miał walczyć w Igrzyskach przeciwko innym pojmanym więźniom. Toa Dźwięku po wygranych walkach nigdy nie zabijał swoich przeciwników, co rozgniewało Ihthrana i tłumy publiczności. Pokonani zawodnicy ponosili śmierć z rąk sługusów Ihthrana, lecz nigdy z rąk Nero. W trakcie Igrzysk, Toa wojownika imieniem Naavi, z którym zaprzyjaźnił się i który również zaczął oszczędzać pokonanych rywali.

Przez kolejne tygodnie Nero toczył boje z kolejnymi przeciwnikami, aż wreszcie wziął udział w ostatniej walce Igrzysk i stał się czempionem areny. Wtedy Ihthran wyjawił, że na Madraen znajdował się artefakt o olbrzymiej mocy, a klucz do niego miał zdobyć najszlachetniejszy wojownik, którego właśnie miały wyłonić Igrzyska. Na rozkaz władcy, Toa Dźwięku stanął do pojedynku ze strażnikiem mistycznej kuli i wyszedł z niej zwycięsko, lecz wtedy Ihthran odebrał mu artefakt i próbował zabić Nero. Wtem Arctica wbiegła na arenę, król strzelił wtedy jednak do niej energetyczną wiązką ze swej włóczni. Nie wiedział, że rozbił tym kajdany blokujące dostęp Arctici do mocy żywiołu, a wtedy dziewczyna uwolniła swą moc lodu, zamrażając Ihthrana i przepędzając wszystkich z areny. Nero powstrzymał ją jednak, nim uśmierciła władcę. Odzyskując panowanie nad emocjami, Arctica padła w ramiona swego przyjaciela, a po chwili oboje opuścili wyspę ze zdobytym artefaktem, który został umieszczony w Wielkiej Bibliotece Artas Nui.

Wojna z najeźdźcami z PołudniaEdytuj

Około 79 000 lat temu, Artas Nui stało się celem armii barbarzyńców z Południowych Wysp, którzy rozpoczęli swój plan podboju całego Wszechświata. Broniący miasta Toa zgromadzili tylu mieszkańców, ile tylko się dało, w podziemiach kwatery XONOX-u. Wkrótce potem grupa dowodzona przez Nero miała udać się na ostateczne starcie z siłami wroga, podczas gdy Arctica i Toa Wody imieniem Mala miały zająć się rannymi w podziemiach.

W trakcie przedzierania się przez linię nieprzyjaciela, Nero odesłał Kernora oraz Auerieusa, by pomogli dwójce Toa - Tanith i Sharu - która patrolowała pobliską okolicę i trafiła do niewoli najeźdźców. Toa nie mogli potem dołączyć do oddziału, gdyż siły wroga odcięły im drogę, zmuszeni więc byli do powrotu do kryjówki, podczas gdy Nero kontynuował natarcie na obóz nieprzyjaciela.

Nie wiadomo, co stało się potem. Gdy po wielu tygodniach odgłosy walk wreszcie ucichły, Arctica i pozostali mieszkańcy wydostali się na powierzchnię, zastali istne pobojowisko. Budynki zmieniły się w ogołocone szkielety, a na ulicach walały się ciała zarówno piratów jak i Toa, nigdzie nie znaleziono jednak ciała Nero. Arctica szukała go przez wiele dni, lecz w końcu dała za wygraną i zamknęła się w sobie, odtrącając pomoc innych.

Plan stworzenia Nowego ŚwiataEdytuj

Cokolwiek wydarzyło się w trakcie wojny z najeźdźcami z Południowych Wysp, zmieniło całkowicie Nero i rozpoczęło jego realizację planu stworzenia Nowego Świata, który polegał na schwytaniu wszystkich mieszkańców Wszechświata Matoran, którzy nie władali żywiołami, uśpienia ich i wymazania wspomnień, oraz zlikwidowania w międzyczasie wszystkich użytkowników żywiołowych mocy - których uważał za zagrożenie pchające rzeczywistość ku zagładzie - tak, aby po przebudzeniu pozostałych, Nero i Arctica, którzy jako jedyni mieliby dostęp do tych mocy, władaliby Wszechświatem. W tym celu Nero rozpoczął budowę Armii Nowego Świata, składającej się w głównej mierze z mechanicznych żołnierzy, dronów.

Wykorzystując łupy najeźdźców z Południa, które trafiły w jego ręce po skończonej wojnie, Nero zawarł umowę z Duchami Nynrah, które miały przygotować wstępny projekt robotów. Kilka miesięcy później projekt był już gotowy, a Matoranie z Nynrah nazwali swoje dzieło Va'aki.

Nero przekazał ten projekt Vrexowi, z którym również zawarł układ i który miał dokończyć budowę armii dronów. W międzyczasie, Nero zawarł również sojusz z zarządczynią Xii, Vortixx Xarsą, której fabryki miały dostarczać XONOX-owi materiały pod budowę żołnierzy, a także ze Steltiańskim baronem Tofretem, którego ludzie mieli pomagać dronom w anihilacji Wszechświata, oraz z watażką z Zakazu, Karbelem, którego Skakdi mieli obejmować stanowiska Inkwizytorów, dowódców Armii Nowego Świata. Nero wcielił w szeregi Armii również Toa Tanith oraz pochodzącego z odległej wyspy Uteau byłego gladiatora Kraavosa, który został głównym generałem dronów. Żadna z tych osób nie wiedziała o prawdziwych zamiarach Nero, który zamierzał pozbyć się ich wszystkich zaraz po dojściu do władzy.

65 000 lat temu, pierwsze drony przypuściły atak na Artas Nui, rozpoczynając tym samym wojnę o Nowy Świat. Niedługo potem, armia zaatakowała inne wyspy, wszczynając konflikt na skalę całego Wszechświata Matoran.

Wojna o Nowy ŚwiatEdytuj

Przez kolejne lata, drony skutecznie zajmowały wyspy i porywały ich mieszkańców, anihilując przy tym wszystkich zdolnych do kontroli żywiołów. Jedynymi wyspami, które wciąż stawiały opór, były Metru Nui, Odina oraz Destral, nie licząc licznych grup rebelianckich na innych wyspach, w dodatku na południu Wszechświata zaczęła gromadzić się flota pod przywództwem Toa Dakhina, powstała z inicjatywy Zakonu Mata Nui. Nero zaczął obawiać się, że nie uda mu się wygrać wojny, wtedy jednak przypomniał sobie legendę o potężnym artefakcie, dającym ogromną moc, do której kluczem miała być zdobyta przed laty przez Toa Dźwięku na Madraen mistyczna kula.

Cztery lata od wybuchu wojny, Nero wysłał Kraavosa na Artas Nui, by ten wykradł sferę z Wielkiej Biblioteki, kula została jednak wkrótce potem odzyskana przez Arcticę, Toa Voxa, Ragana i Rebisa oraz Matorankę Dallę. Grupa buntowników z Artas Nui wyruszyła następnie na poszukiwania Słonecznego Kryształu, będącego owym legendarnym artefaktem, w jej szeregach znalazł się jednak także szpieg Armii Nowego Świata, Ta-Matoranin Aparu, dzięki czemu drony z Inkwizytorem Karshem na czele mogły podążać ich śladem.

Kilka tygodni później, Arctica została schwytana przez Karsha i zabrana przed oblicze Kraavosa na Uteau, wtedy jednak flota Toa Zakonu Mata Nui przypuściła atak na wyspę i razem z Toa Lodu wyruszyła na Artidax, gdzie mieściła się główna twierdza dronów. Po przedostaniu się do fortecy, Arctica odkryła prawdę o Nero, którego do tej pory uważała za zaginionego. Toa Dźwięku musiał jednak ją opuścić, by dotrzeć do świątyni ze Słonecznym Kryształem, wysłał więc Tanith do walki z nią - wiedział, że Toa Wody nie da rady jego dawnej przyjaciółce, a Arctica pozbędzie się jej za niego. Niedługo potem Artidax upadło, Nero jednak nie przejmował się tą ani żadną inną klęską Armii, gotów przechwycić Wszechkryształ.

Dotarł do świątyni z artefaktem niedługo po tym, jak do komnaty z Kryształem dostali się Vox i Toa Dalla - w broni wojowniczki został umieszczony przez Aparu nadajnik, który pozwalał Nero na śledzenie ich położenia - stanął do pojedynku z Toa Dźwięku, uprzednio obezwładniając jego towarzyszkę. W trakcie walki, Vox i Nero aktywowali mechanizm przebudzenia Akkaratusa - ostatecznego strażnika Kryształu. Podczas, gdy Akkaratus budził się ze snu, dwaj Toa kontynuowali swe starcie w rozpadającej się komnacie.

Vox, przytłoczony umiejętnościami swego rywala, postanowił posłużyć się Arcticą, do wzbudzenia emocji i nieuwagi u Nero. Wytknął mu jego błędy, porzucenie Toa Lodu i pozostawienie jej samej na wiele lat, podczas których ta bardziej zbliżyła się do Voxa. Nero jednak nadal brał górę nad przeciwnikiem i wkrótce potem Vox, pozbawiony swojego miecza, runął wycieńczony na schodach piramidy, na szczycie której znajdował się Słoneczny Kryształ.

Nero zmierzył na szczyt i zabrał stamtąd artefakt, by wykorzystać jego moc do uśmiercenia Toa Dźwięku, a następnie stworzenia Nowego Świata. Zaatakowała go jednak Dalla, wytrącając Kryształ z ręki, który wpadł do wody otaczającej piramidę. Nero starł się z Dallą, która, czerpiąc moc z otaczającej ich wody, przytłoczyła siłą swojego oponenta. Nero w ostatniej chwili przejechał pazurami po oczach dziewczyny, odtrącając ją, lecz wtedy rzucił się na niego Vox, wciskając w niego wydobyty z toni Słoneczny Kryształ i wypalając jego ciało. Na krótką chwilę w umysłach obydwu Toa Dźwięku rozbrzmiał czyjś głos, oznajmiając swoje uwolnienie. Moment potem Kryształ rozbłysł oślepiającym światłem i zniknął wraz z ciałem Nero.

Cechy i umiejętnościEdytuj

Jako Toa Dźwięku, Nero posiadał zdolność tworzenia, absorbowania i kontrolowania dźwięku. Opanował umiejętność manipulowania drganiami powietrza do tego stopnia, że był w stanie wprowadzić swoje ciało w stan lewitacji. Liczne treningi, szkolenia i własne przeżycia wiele go nauczyły, przez co stał się świetnym wojownikiem, zręcznym, szybkim i silnym zarazem.

Nero był ogromnie oddany swojej powinności jako Toa i przekładał swoje obowiązki nad wszystko inne. Wydawać się mogło, że był bez skazy - określiła go tak nawet Arctica podczas jednego ze wspomnień. Utrata dawnego przyjaciela i mentora sprawiła jednak, że Nero był gotów poświęcić wszystko, byleby nie dopuścić do utraty Arctici. Otaczał towarzyszkę ogromną troską, niekiedy noszącą nawet znamiona obsesji. To właśnie ta troska była jednym z powodów jego przemiany i stworzenia planu powstania Nowego Świata. Nero dążył do ziszczenia tej wizji idealnej, pozbawionej zagrożeń ze strony mocy żywiołów rzeczywistości z ogromną determinacją, zaniedbał przy tym jednak Arcticę, porzucając ją na wiele tysiącleci, co ostatecznie obróciło się przeciwko niemu.

UzbrojenieEdytuj

Bronią Nero była Dźwiękowa Włócznia, przewodząca jego moc żywiołu, mogąca ogłuszać przeciwników, strzelać wiązkami energii, jak i służyć do walki wręcz. Toa przywdziewał Kanohi Suletu, Maskę Telepatii, w kształcie Avokhii, Maski Światła. Nero ani żaden z jego kompanów nie byli jednak świadomi, co naprawdę przedstawia kształt jego Kanohi.

Informacje o MOCuEdytuj

  • Pierwsza wersja Toa Nero została zbudowana w 2010 roku. Składała się z 81 części.
  • Najnowsza i kanoniczna wersja została zbudowana w styczniu 2014 roku i ma 133 części.

CytatyEdytuj

"Tak, bez wątpienia umiesz zapanować nad swoją mocą. Gorzej z twoimi emocjami."
— Nero do Arctici, W niewoli
"Nie krępuj się, Toa. Dobij swojego przeciwnika. Wasz kodeks nie obowiązuje na tej arenie."
"Nasz kodeks obowiązuje wszędzie. Mój przeciwnik niczym nie zasłużył na śmierć. Trafił tu, podobnie jak dziesiątki, setki niewinnych istot i został zmuszony do walki! Nie zmusisz mnie, bym go zabił. Wygrałem pojedynek. I jako wygrany darowuję mu życie!"
— Ihthran i Nero, W niewoli
"Po co walczysz? Dla przyjemności? By dać upust gniewowi? Nie. Walczysz bez celu. Ja walczę, żeby ocalić moją przyjaciółkę. Żeby ocalić wszystkich, których życie Ihthran zamienił w piekło… Żeby powstrzymać go przed zniewoleniem innych… Więc nie pozwolę… żeby jakiś… fałszywy Toa… stanął mi na drodze!"
— Nero, W niewoli
"Nie widzisz, że dając się zawładnąć emocjom, wyrządzasz krzywdę innym?"
— Nero do Arctici, W niewoli
"Wiesz, kiedy przybyłam na tę wyspę… czułam się tu dość obco. Wszyscy patrzeli na mnie z obawą, nieufnością. To zrozumiałe. W końcu żeńskich Toa Lodu nie spotyka się ot tak na ulicy… Ale Nero był inny. Nie pytał, skąd jestem i dlaczego taka jestem. Po prostu mnie zaakceptował i pomógł, kiedy tego potrzebowałam. Bez tego by mnie tu dziś nie było."
— Arctica, Maska kłamstw
"Wszyscy myślicie, że robicie właściwą rzecz, ale wasza arogancja tak naprawdę przesłania wam prawdę. Ale ja poznałem tę prawdę! Widziałem to wszystko, Vox. Całą przyszłość. Zdradę Makuta, śmierć Wielkiego Ducha, zniszczenie, do którego doprowadzicie wy sami. I z tą wiedzą powstałem, żeby temu zapobiec."
— Nero do Voxa, Poszukiwania nadziei
"Każda moja porażka… każdy mój błąd nie będzie miał znaczenia, gdy Wszechkryształ trafi w moje ręce!"
"Co takiego osiągniesz, gdy go zdobędziesz? Więcej poświęceń niewinnych? Więcej zniszczenia w imię większego dobra?!"
"Przyszłość. Przyszłość, w której nie ma Toa. Przyszłość, w której nie ma ciebie!"
— Vox i Nero, Poszukiwania nadziei
"Nero, którego znałam, i którego upamiętnia ta maska umarł w chwili, gdy rozstaliśmy się w trakcie najazdu Południowców. Ten, który wywołał wojnę był tylko… imitacją."
— Arctica, Widmo przeszłości

CiekawostkiEdytuj

  • Początkowo miał nosić Kanohi Pehkui.
  • Podczas Gali FB 2014 & 2015, Nero został wybrany najlepszą postacią wraz z Kuri.

PojawieniaEdytuj

Niekanoniczne:

Zobacz też:Edytuj

AutorEdytuj

Lord Vox

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.